१६ फाल्गुन २०८०, बुधबार | Wed Feb 28 2024

२०६ पटक रगत दान गरेका अर्जुनले अमेरिका पुगेर आत्महत्या गरे, यस्तो छ कारण


२९ माघ, काठमाडौँ । २०६ पटक रगत दान गरेका काभ्रेका अर्जुनप्रसाद मैनालीले नेपाली समय अनुसार सोमबार बिहान आत्महत्या गरेका छन । अमेरिकामै रहेका लेखक पुरूषोत्तम ढकालले उनको आत्महत्या पुष्टि गरेका छन । अमेरिकाको नर्थ क्यारोलिनास्थित लट्टा नेचर प्रिजर्भस्थित पार्कमा उनको शव बन्द अवस्थामा रहेको एउटा गाडीभित्र जलेको अवस्थामा भेटिएको उनले बताएका छन ।

श्रीमति तारा कोइरालाको नाममा फेसबुकमा आत्महत्याको कारण उल्लेख गर्दै उनले अर्को जुनी पाएमा त्यो जुनीमा पनि ताराकै श्रीमान बन्न पाउ भन्ने कामना समेत गरेका छन । रगत दान गरेर अरूको जीवन बचाउनका लागि उत्प्रेरित गर्ने मैनाली भने आफ्नो सालो रमेशकुमार कोइरालाका कारण आत्महत्याको परिस्थितिमा पुगेको उल्लेख गरेका छन ।

सालोको दूर्व्यवहारका कारण आफ्नो छोराले रातभर सुत्न नपाएको र परीक्षा समेत बिग्रिएको उल्लेख गर्दै सालो र उनको श्रीमतिको व्यवहार नै आत्महत्याको मुल कारण भएको उल्लेख गरेका छन । केही दिनअघिमात्र नेपालबाट अमेरिका फर्किएका मैनालीको आत्महत्याबाट धेरै आश्चर्यचकित भएका छन ।

उनले केही दिनअघि नेपालमा रहँदा सुनसरी जिल्लाका पाँच वर्षीय बालकका लागि रगत दान गरेका थिए । सुनसरीका विक्रम चौधरीका छोरा ब्लड क्यान्सर पीडित थिए उनकै उपचारका लागि उनले रगत दान गरेका थिए । त्यो उनको २०६ औं पटकको रगत दान थियो ।

विश्वका धेरै देशमा घुमेर रगत दान गरेका मैनाली रक्तादनसम्बन्धी कार्यक्रममा अमेरिका जाँदा पछि परिवारसँग उतै सेटल भएका थिए । मैनालीले मकाउ, आयरल्याण्ड, अष्ट्रेलिया, मलावी, इक्वेडर, हैटी, युगान्डा, भारत, क्यानडा, बेलायत, बर्मुडा, केन्या, अर्जेन्टिना, मेक्सिको, घाना, थाइल्याण्ड, इथियोपिया र रुवान्डामा पुगेर पनि रगत दान गरेका छन ।

मैनालीले सामाजिक सञ्जालमा आत्महत्याको कारण बताउँदै श्रीमतिको नाममा यस्तो पत्र लेखेका छन

प्यारी श्रीमती तारा,
धेरै धेरै माया!
आज म परलोक जादै छु । सालो रमेश र उसकी श्रीमती अस्मिताले मलाई गत अप्रिलमा तिम्रै अगाडि शब्दबाटै मार्न प्रयास गरेको तिमीलाई थाहै छ । मानिसलाइ मार्न हतियार चाहिदो रहेनछ, शब्द पनि काफी हुदो रहेछ । जीवनभरी सँगै बस्ने प्यारी श्रीमतीको आफन्तसँग के झगडा गर्नु भनेर शान्त रहेँ । मेरो आफ्नै स्वास्निको सामुन्ने तात्व न छारोको कुरामा नामर्द, निच, खत्तम परिवारको मानिस, सँस्कार नभएको मानिस जस्ता शब्दले प्रहार गर्दा तिम्रो (मेरो श्रीमतीको) मनमा के भयो होला! यसरी उसले आफु असल परिवार र सँस्कार भएको उदाहरण पनि दियो । त्यो पनि हामी सुत्न लागि रहेको समयमा रातको १०:१५ बजे तिनिहरुका ९-१० बर्षकी छोरी, १३-१४ बर्षका छोरा सहित हाम्रो घरमा आयर गरेको झगडाको दुरगामी असर दुई तीन पुस्तासम्म त पुग्ने नै भई हाल्यो। अझ मेरो छोरो सुत्न लागि सकेकोलाई समेत उठाएर झगडा गर्दा उसको मनमा के भयो होला! त्यो झगडाले छोरोको भोलिपल्टको जाँचमा सहभागी हुन नसकेको तिमीलाई थाहा नै छ । रमेश ग्रिडी र सेल्फिस त छँदै थिय, तर यसरी क्राइम नै गर्ला जस्तो लागेको थियन । उसले आफ्नो स्वास्निको गर्मीलाई शितल बनाउन तिम्रो घरबार बिग्यारो, बिधुवा बनायो, छोरोलाई टुहुरो बनायो, मेरो आमाको काख रित्यायो । यत्रो ठुलो नोक्सन बनाएर उसले के जित्यो? के पायो? अब तिम्रो क्षतिलाइ उसले सुनकै घर बनाएर दिय पनि पुर्ती हुन सक्ला त?

छोरीको बिहे सकिन्जेलसम्म म घाइते भई बाँची रहेको थिएँ । मेरो कारणले छोरीको बिहे १ बर्ष ढिलो नहोस भन्नेमा पनि सचेत थिएँ । बिहे सम्पन्न भयो । ४ दिन अगाडि अग्निको बाटोबाट म परलोक जान सेतो कार भाडामा लिएँ । कारलाई कतै लुकाएर राख्न भुलेछु । छोराले सोध्यो, ‘यो कारमा को आएको छ’? त्यसपछी यो कार लुकाएँ । जब परलोकको लागि घरबाट बाहिर निस्कन खोज्छु तब झलक्क तिम्रो मलिन अनुहार आँखा अगाडि देख्थेँ । अनी मेरो आँखा रसाउथे । मन रुन्थ्यो । हरेक पल बाहिर निस्कन खोज्थेँ । फेरी उही हुन्थ्यो । आज मनलाई बेसमारी बाँधेर निस्केँ । अब म केही बेरमा परमधाम पुग्नेछु । घरमा तिमी र छोरोमात्रै हुनेछ्यौ । केही दिन तिमीलाई धेरै गाह्रो हुनेछ । न आत्तिनु । तिम्रो पिडालाई शक्तिमा बदल्न भगवानले साथ दिउन ।

गतबर्ष अमेरिकामा ५० हजारजना राजिखुशी परलोक गएछन । अग्निकोबाटोबाट १ प्रतिशत भन्दा कम गएका रहेछन । यो बाटो ज्यादै नै पिडादायक छ । आज म यही बाटो जाँदै गर्दा मेरो अकल्पनिय चित्कार, दु:खले रमेश अस्मिताको मनलाई धेरै शितल र शुखानुभुती हुन्छ नै होला । त्यहिनै घडीमा मेरो शुभचिन्तकहरुलाई धेरै नराम्रो लाग्नुको साथै शोकमा हुनुहुनेछ । मेरो दु:खत निधन भएतापनी मेरा शुभचिन्तकज्युहरुले रक्तदान, रक्तदान उत्प्रेरणा, रक्तदान कार्यक्रम, रक्तदाता संगठन जस्ता कुरालाई निरन्तरता दीइ रहनुहुनेछ भन्ने लागेको छ । ता कि समुदायमा कोही पनि बिरामीहरु रगत अभावले नमरुन । मैले बिगत ३६ सम्म गरेका कर्म-धर्मलाई ब्लड डोनर्स एसोसिएसन नेपालले ‘द गिफ्ट अफ लाइफ’ प्रकाशित गरेको छ । सायद त्यस पुस्तकबाट रक्तदानकाबारेमा केही सिकुन । प्रेरित हुन । अरु के भनम! मसँग यत्रो पिडा रहँदै गर्दा समुदायका हरेक सामाजिक कार्यमा लागि रहेँ । दुखेको मनलाई लुकाइ राखेँ । आज बिगत १ बर्षदेखिको दु:ख सकिदै छ ।

म, तिमी, छोरा-छोरी (अमुन-अमित) र आमामा धेरै क्रितग्य छु । तिमी धेरै असल श्रीमती रह्यौ । छोरा-छोरी पनि असल नै भए । घर, जागिर पनि राम्रै थियो । नराम्रो मानिसको कु द्रिष्ट्री पर्‍यो । सबै सत्यनास भयो । अब मैले बारबार जन्म लिनु नपरोस । यदी परेमा फेरिपनी तिमीलाई नै पाउँ । जस्तो सुकै गाह्रो परिस्थिती आय पनि हतोत्साहित नहुनु । तिमीलाई धैर्य धारणा गर्न सक्ने शक्ती मिलोस । तिम्रो श्रीमान । ॐ नम शिवाय !

ॐ भूर्भुवः स्व तत्सवितुर्वरेण्यं
भर्गो देवस्य धीमहि
धियो यो नः प्रचोदयात॥

प्रकाशित मिति : २९ माघ २०८०, सोमबार १०:५१